Οι ήρωες και ηρωίδες της Κατερίνας είναι χαμένοι στο πλήθος, φοβούνται αλλά τολμούν. Πονάνε αλλά τρίζουν τα δόντια και συνεχίζουν. Πέφτουν αλλά σηκώνονται ξανά. Και το κυριότερο, ονειρεύονται και ελπίζουν.
Μπορεί το νερό να ξεπλύνει την αμαρτία; Γιατί η ομορφιά πληρώνεται με αίμα; Πώς στραγγαλίζουμε τη θλίψη μας; Γιατί αγνοούμε τα σημάδια; Μαντάρονται οι ψυχές; Πνίγει τον πόνο μια κασετίνα τσιγάρα; Πόσα
Η αξία του βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο ότι δεν φοβάται να είναι άναρχο, ποιητικό, βαθιά εσωτερικό και εξωλογικό. Εάν κάποιος ενδιαφέρεται για τη φεμινιστική σουρεαλιστική γραφή, για την τέχνη που σώζει την
Στο Άγνωστο Εγώ, ο Jung δεν γράφει θεωρία — προφητεύει. Με γλώσσα κοφτερή και σκοτεινή, απογυμνώνει τον άνθρωπο από ρόλους και ιδεολογίες. Η ψυχή του δεν υπακούει. Η σκιά του δεν σιωπά.
Και τα δύο κείμενα — της Ζατέλη και του Orwell — αποκαλύπτουν πώς ο πολιτισμός σκοτώνει για να αισθανθεί ασφαλής,
και πώς η λογοτεχνία είναι ο μόνος χώρος όπου ο ελέφαντας και ο