Ηθοποιοί, τραγουδιστές, παρουσιαστές και influencers γράφουν βιβλία, συχνά παιδικά. Συγγραφείς χωρίς αναγνωρισιμότητα αναζητούν μια θέση στην εκδοτική αγορά, στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στην καρδιά των αναγνωστών. Οι εκδοτικοί οίκοι χρειάζονται
Οι ήρωες και ηρωίδες της Κατερίνας είναι χαμένοι στο πλήθος, φοβούνται αλλά τολμούν. Πονάνε αλλά τρίζουν τα δόντια και συνεχίζουν. Πέφτουν αλλά σηκώνονται ξανά. Και το κυριότερο, ονειρεύονται και ελπίζουν.
Η ποίηση της Γώγου δεν τελειώνει. Σβήνει. Όπως και η ίδια, που έφυγε το 1993, έχοντας γράψει το ποίημα-σφραγίδα της ύπαρξής της. Για να τη διαβάσεις, πρέπει πρώτα να δεχτείς πως η
Ανοίγεις ένα από τα σύγχρονα, «ευαίσθητα» εικονογραφημένα βιβλία.
Λόγια απαλής υφής, συνειρμοί χωρίς κατεύθυνση, εικόνες χωρίς αφήγηση. Όλα φτιάχνουν μια ατμόσφαιρα — αλλά όχι μια εμπειρία.
Ο ακρωτηριασμός, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι μόνο φυσική τιμωρία. Είναι συμβολικός αφανισμός της φωνής. Ο πατριαρχικός κόσμος αφαιρεί τα εργαλεία της μαρτυρίας:
Η ζήλια είναι ανθρώπινη. Όταν αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται, γίνεται ευκαιρία αυτογνωσίας. Όταν αρνείται ή καταπιέζεται, γίνεται απειλή για σχέσεις, καριέρες, ψυχισμό. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει, αλλά τι κάνουμε με αυτήν.